Geen dingen doen die je niet leuk vindt

Hij is beheerder van Fort De Hel, brandweer man, zeilinstructeur, kunstenaar en van tijd tot tijd kruipt hij in de huid van Napoleon. En ook dit weekend zal Frank Kastelein weer gasten ontvangen in zijn Napoleon-kostuum, tijdens de Nacht van de Poëzie op het fort.

Zo nu en dan trekt Frank Kastelein, beheerder van fort De Hel in Willemstad, een Napoleon-kostuum aan. 'In deze omgeving past het helemaal goed. En het werkt.' 

Hoe voelt u zich de laatste tijd?
„Goed, het is vakantie op het fort. Er komen wel dagjesmensen, maar in de vakantieperiode zijn er geen feesten en partijen, en dat is wel lekker rustig."

Vakantiegevoel?
„Ik hou heel erg van zeilen en het is nu lekker zeilweer. Ik ga regelmatig een paar dagen weg. Hier is het ook heerlijk, maar je bent toch bezig. Er hangt hier een hangmat, daar heb ik in de tien jaar dat hier ben misschien één keer in gelegen."

Waarom altijd dat Napoleon- pak?
„Ik kreeg zo'n pak op mijn 21ste van vrienden, toen het hele fort nog niet in beeld was. Ik dacht dat het van de majorette was of iets dergelijks. Ik heb het toen ook al vaak aangehad, naar feestjes en zo. En in deze omgeving past het helemaal goed. En het werkt."

Wie zijn uw voorbeelden?
„In de kunst Andy Warhol, vooral om de manier waarop hij de dingen organiseerde. Hij schiep een plek waar iedereen welkom was en waar iedereen zijn creativiteit kwijt kon."

Waar bent u bang voor?
Eigenlijk voor niks, ik ben juist op zoek naar de grenzen. Van mezelf en van anderen. Maar ook van dingen. Hoe hard een auto kan, dat soort dingen. Dat loopt niet altijd goed af, ik ben wel eens afgevoerd met een helikopter na een ongeluk."

Waar heeft u een hekel aan?
Je moet in het leven nooit dingen doen die je niet leuk vindt, daar kan ik het nut echt niet van inzien."

Bent u ijdel?
„Niet overdreven. Ik zoek wel aandacht, maar meer met de dingen die ik doe. Niet met mijn kleding of mijn woorden."

Gelooft u in God?
„God is liefde, dus liefde is God. Daar moet je wel in geloven.

Hoe belangrijk is werk voor u?
„Ik doe heel veel verschillende dingen, maar de rode draad is werken met mensen. Zelfs het schilderen, al lijkt dat een solo-activiteit. Ik schilder vaak met mensen erbij en ik werk vaak in opdracht. Ik heb nog nooit voor een baas gewerkt en ik weet ook niet of ik dat zou kunnen."

Waarom niet?
„Bij de brandweer gaat het prima en ook als ik wedstrijden zeil. Dan moeten er snel beslissingen worden genomen en dan accepteer je de beslissing van degene die de baas is. Maar om elke dag in zo'n situatie te zitten? Ik word al een beetje onrustig als ik ergens ben en er is net op dat moment pauze. Dat zo'n heel bedrijf op een bepaald moment koffie gaat drinken. Dat vind ik zelfs een beetje eng."

Hoe belangrijk is geld voor u?
„Het is leuk en het is mooi, maar geen doel. Het is een heel duidelijk ruilmiddel. 

Hoe bent u in de kunst terecht gekomen?
„Ik studeerde in Delft, en toen ging ik ook schilderen. Op een gegeven moment verkocht ik een schilderij voor drieduizend gulden, dat was zo'n onwerkelijk bedrag. Ik heb daarna niet meer lang gestudeerd. Zo kwam ik ook in Willemstad terecht. Mijn bootje lag hier en ik kwam hier vroeger met mijn ouders."

Hoe bent u opgevoed?
„Heel liefdevol. Mijn moeder was altijd aanwezig. Dat is tegenwoordig een luxe. Mijn vader was ondernemer, dat heb ik wel van hem. Ik heb één broer, dat is echt mijn tegenpool.
Als ik terug kwam van stappen, ging hij net op weg naar de Biesbosch, vogels tellen.
Hij is bioloog. We delen wel dezelfde fascinatie voor de natuur, daar zijn we ook mee opgegroeid."

Wat is uw grootste droom?
„Met de kunst zou ik wel wat meer willen bereiken. Ik heb maquettes gemaakt van echt grote bouwwerken, die zou ik wel eens willen maken. En met zeilen wil ik nog wel een paar mooie wedstrijden doen, over de hele wereld."

Waar schaamt u zich voor

„Schamen, dat heb ik vroeger wel gedaan, ik kreeg snel een rooie kop. Dat gebeurt gelukkig niet meer zo vaak. Ik zorg ook wel dat ik niet meer in dat soort situaties kom, met mijn mond vol tanden."

Bent u moedig?
„Nee, niet overdreven. Aan het fort beginnen, tien jaar geleden was ook niet moedig. Eerder naïef. Het kon ook alleen maar beter worden, zo slecht was het er aan toe."

Waar bent u trots op?
„Dat ben ik wel heel vaak. Niet zozeer op mezelf. Maar als ik iemand met zeilen heb geleerd achteruit de box in te gaan, en dat lukt, ben ik wel trots. Of in de kunst.
Als ik zomaar iets aan het doen ben, en er ontstaat iets moois. Dat creëer je ook zelf, maar dan komen toeval, trots en God samen. Dat is echt super."

De liefde?
" Ze was mijn buurmeisje, nu de moeder van twee mooie mannetjes. Die eerste bliksemschicht? Dat is moeilijk te zeggen. Maar ik zou niet zonder kunnen, alleen is echt supersaai."

Wat moet u nog leren?
„Ik zou willen dat ik de zonsondergang goed kan weergeven. Met de zon aan de ene kant, en de blauwe lucht aan de andere. Die ervaring, dat is prachtig."

Waar zou u begraven willen worden?
„Ik heb  in Kroatië gezeild, en daar kwamen we langs een begraafplaats. Op een helling, aan het water. Een mooie zonsondergang. Niet zozeer voor mezelf, maar voor wie achterblijft is het een mooi plekje."

Waar zou u willen wonen als u niet in Willemstad woonde?
„Het is hier wel super hoor. Anders misschien in English Harbour, op Antigua. Palmbomen, gekleurde huisjes, een oud fort en elke zondag feest. Met rum, punch en voodoo-achtige muziek. Dat lijkt mij wel wat."